Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
[ Akceptuję ]
Mapa strony

Aktualności

Tablica z planem Dęblina

Dodano 2024-03-30
Nasza realizacja tablicy z planem Dęblina.

Dęblin jest młodym miastem. Choć prawa miejskie otrzymał 13 listopada1954 r. (na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 października 1954 r. w sprawie zaliczenia niektórych gromad w poczet miast), to znaleziska archeologiczne odkryte na jego terenie świadczą o występującym tu osadnictwie z przed 8000 lat p.n.e.
Pierwsza wzmianka o Dęblinie z 14 lipca 1397 r. występuje w annałach biblioteki klasztornej zakonu klarysek w Starym Sączu, a dotyczy aktu sprzedaży wsi Dęblin przez jej dziedzica Piotra „de Demblin" za 200 grzywien praskich Grotowi z Jankowic herbu Rawa.
Od początku swych dziejów Dęblin związany był z sąsiednimi wsiami Mierzwiączką, Modrzycami (obecnie Rycicami) i Żdżarami, dziś dzielnicami miasta. Wsie te oraz byłe miasto Bobrowniki wraz ze wsiami Grądem, Krasnoglinami, Kleszczówką, Lasoniem, Masowem, Moszczanką, Niebrzegowem, Nowym Dęblinem, Obłapami, Podwierzbiem i Sędowicami tworzyły niegdyś klucz dóbr dęblińskich. W XV w. dobra te znajdowały się w posiadaniu rodu Tarłów herbu Topór, a od końca XVI w. do początku XIX w. z niespełna 50-letnią przerwą na przełomie XVII i XVIII w. należały do rodu Mniszchów herbu Mniszech. Jedna z córek małżonków Jadwigi z domu Tarło i Jerzego Mniszech wojewody sandomierskiego, była żoną cara Dymitra Samozwańca I, a następnie Dymitra Samozwańca II.

Tablica z planem miasta i mapą gminy Susz

Dodano 2024-03-30
Realizacja tablicę z planem miasta Susz. 
Historia Susza
(http://www.susz.pl)
 Lokacja Susza na terenie dawnej osady pruskiej, zwanej Susse, miała miejsce w 1305 roku. Jako część kapitulna ziem krzyżackich, w 1319 roku osada otrzymała prawa miejskie i nazwę Rosenberg, która przetrwała do 1945 roku. Ślady starego grodziska kryją się w niewielkich dwóch wzgórzach, na terenie parku miejskiego, nad jeziorem Suskim.
  Wybór miejsca lokalizacji podyktowany był dogodnymi warunkami terenowymi. Susz został otoczony murem oraz rowem, o czym informuje odnowiony dokument lokacyjny. Wtedy też w południowo wschodniej stronie miasta zaczęto budowę kościoła farnego, który od samego początku aż do dnia dzisiejszego góruje nad miastem.

Tablica w Łochowie gmina Białe Błota ul. Wierzbowa

Dodano 2024-03-30
Przy ul. Wierzbowej w Łochowie zamontowana została tablica z planem miejscowości wg. projektu Zbigniewa Klimczaka. Środki pochodzą z funduszu sołeckiego. Tablicę wykonano w ubiegłym roku jednak z uwagi na warunki atmosferyczne montaż został odłożony na ten rok. Wymiar ekranu 200 x 400 cm. 
Opis miejscowości:
Łochowo to wieś sołecka o bogatych tradycjach osadniczych sięgających XVI wieku. Obecnie ma charakter wsi podmiejskiej, położonej 2,5 km od granic Bydgoszczy. Miejscowość od lat 90. XX wieku wykazuje dużą dynamikę rozwoju, czerpiąc z bliskości Bydgoszczy znaczne impulsy rozwojowe. Dominujący sposób użytkowania to mieszkalnictwo wraz z zespołami handlu i usług nakierowanych na zaspokojenie potrzeb miejscowych. Zabudowa na terenach rolnych wzdłuż Kanału Bydgoskiego posiada walory historyczne i krajobrazowe. Północną granicą wsi jest zbocze Doliny Kanału Bydgoskiego, a od południa przylega do Puszczy Bydgoskiej. Przez wschodnie obrzeża miejscowości przepływa Kanał Górnonotecki. Został on zbudowany w 1774 r. początkowo zasilając jedynie w wodę Kanał Bydgoski. Od 1882 r. jest również fragmentem kanału żeglownego łączącego jezioro Gopło z drogą wodną Wisła-Odra. W pobliżu Łochowa znajdują się dwie śluzy na kanale: VII Łochowo i VIII Lisi Ogon, o wysokości podnoszenia 3,1 m każda. Wieś przecina droga powiatowa łączącą Nakło nad Notecią z Bydgoszczą. W centrum znajduje się kościół rzymskokatolicki zbudowany w 1902 r., który jest siedzibą parafii św. Kazimierza.

Mapa powiatu leskiego w okładce

Dodano 2024-04-02

Powiat leski – powiat w Polsce (województwo podkarpackie) będący częścią regionu „Bieszczady”, utworzony w 2002 z części powiatu bieszczadzkiego. Jego siedzibą jest miasto Lesko, będące jedynym miastem w powiecie. Powiat od południa graniczy ze słowackim krajem preszowskim, od zachodu – z powiatem sanockim, a od wschodu – z powiatem bieszczadzkim.

Siedziba – Miasto Lesko

Bogactwo przyrodnicze Powiatu Leskiego i okolic to przede wszystkim Międzynarodowy Rezerwat biosfery “Karpaty Wschodnie” obejmujący Parki Narodowe po stronie polskiej, ukraińskiej i słowackiej. Jest to obszar o charakterze górskim i podgórskim. Natomiast szczególnie cenne fragmenty pierwotnych drzewostanów bukowych zostały wpisane na listę UNESCO. Oprócz tego po obydwu stronach Karpat, w Polsce i na Słowacji znajduje się szereg rezerwatów przyrody, chroniących głównie lasy tego regionu. Puszczańska fauna występuje na całym przygranicznym obszarze. Nie brak tu niedźwiedzi i wilków. Skrycie przemierza leśne ostępy ryś, a także drugi bardzo rzadki dziki kot - żbik. W Bieszczadach i sąsiednich Połoninach od połowy lat 60-tych żyje żubr, który znalazł tutaj bardzo dobre warunki. Jest też kilka par lęgowych orła przedniego. Spotyka się tu także rzadkie owady, szczególnie związane ze starymi lasami. Oczywiście góry i lasy pogranicza są także domem dla wielu innych gatunków zwierząt i ptaków.


Tablica z planem Parczewa

Dodano 2024-03-30
Realizacja tablicy w Parczewie - w pobliżu Urzędu miasta. Parczew (dawniej Parczów), należy do najstarszych miast Lubelszczyzny. Jak podaje Jan Długosz, osada o tej nazwie istniała już w XIII wieku.
Prawa miejskie otrzymał Parczew w 1401 roku z rąk Władysława Jagiełły i wkrótce zaczął się szybko rozwijać. Rozkwit miasta za Jagiellonów nastąpił głównie dzięki położeniu na pograniczu ziem Polski i Litwy oraz na szlaku komunikacyjnym z Krakowa do Wilna. W 1413 roku, na zjeździe w Horodle, Parczew został wyznaczony na miejsce zjazdów polsko - litewskich i sejmów. Stał się odtąd ważnym ośrodkiem życia politycznego kraju. Tu gościli kolejno wszyscy królowie z dynastii Jagiellonów. Tu zapadło wiele ważnych dla obu krajów ustaleń. Ostatni sejm parczewski odbył się w 1564 roku za Zygmunta Augusta.


Talem Technologies